Het komt nooit meer goed
Je troost me met leugens
Je zou net zo goed kunnen zeggen
Dat de zon weer gaat schijnen

Je zou net zo goed kunnen zeggen
Dat bloemen kunnen bloeien
Maar de regen blijft vallen
Net als mijn tranen

En de bloemen verdorden
Ze kregen te weinig water
Je zou net zo goed kunnen zeggen
Dat liefde bestaat

Je zou net zo goed kunnen zeggen
Dat de aarde rond is
Maar waarom
Is mijn hart dan gebroken?

Maar mijn wereld heeft hoeken
En ik zie scherpe randen
Je zou net zo goed kunnen zeggen
Dat er licht is in mijn leven

Je zou me net zo goed
Kunnen troosten met leugens
Maar zelfs de schaduw van mijn schaduw
Ik zwarter dan de lucht

Want al wil je 't zelf geloven
Dit komt toch nooit meer goed