Ik weet nog
de laatste keer dat ik lachtte
Het was een zonnige middag
De laatste voordat...
Nu vijf jaar geleden
Met een vriendin op een bankje
Toen ik thuiskwam
En ik vernam
Wat er gebeurde
Stierf de lach van mijn gezicht
Ik ben verhuist
Naar een plek waar niemand het weet
Maar ik weet het
En dat is te veel
Als iemand mijn leeftijd raad
Hoor ik
Dat ik ben verouderd
Verbitterd
De lach is weg uit mijn ogen
Elke dag
Denk ik terug
Aan dat
Wat mijn leven veranderde
Ik verloor op één dag
Alles wat mij lief was
Nu zie ik geen uitweg meer
Ik dacht dat ik nu
5 jaar later
Wel opnieuw kon beginnen
Maar het verleden laat me niet los
Ik ben een oude vrouw
En ik ben vergeten hoe
Ik moet lachen